Nośność tarczowa jest wykorzystywana do usztywnienia zarówno dachów jak i ścian. Rozwój technik łączenia (jakość jak i łatwość wykonania) oraz sprecyzowanie nośności i sztywności połączeń pozwoliło na skodyfikowanie zasad obliczeniowego uwzględniania współpracy blachy fałdowej z konstrukcją prętową i opracowanie stosowanych wytycznych.

Podatność przepony jest sumą podatności c1 arkusza blachy i podatności c2 połączeń między arkuszami oraz połączeń z elementami prętowymi, a także podatności c3 wynikającej z odkształcalności podłużnej poprzecznych elementów prętowych. Nośność przepony jest wartością minimalną z nośności połączeń między arkuszami i połączeń arkuszy z ramami.

Ponadto rozwiązania konstrukcyjne przepon powinny wykluczać sytuacje w której nośność połączenia blachy z prętami poprzecznymi do fałd jest mniejsza od nośności przepony oraz powinny wykluczać możliwość pojawienia się utraty stateczności ścianki arkusza lub całej przepony.

Analogicznie określa się podatność i nośność innych konstrukcji przepon. Standardowo konstruowane pokrycia dachowe posiadają podatność przepony i jej wytrzymałość porównywalne z podatnością i wytrzymałością układów ramowych.